Shënimet e mësimit 31

بسم الله الرحمن الرحيم

Mësimi i radhës

Shënimet >>>

Zgjedhimi i سَبَّ   në Mudaari’

Kur folja është مُضَعَّف مُتَعَدٍّ

أَفعُلُ                                                            أسُبُّ

نَفعُلُ                                                            نَسُبُّ      

تَفعُلُ                                                            تَسُبُّ

تَفعُلِينَ                                                         تَسُبِّينَ

تَفعُلاَنِ                                                         تَسُبَّانِ

تَفعُلُونَ                                                        تَسُبُّونَ

تَفعُلْنَ                                                          تَسْبُبْنَ

يَفعُلُ                                                             يَسُبُّ

تَفعُلُ                                                             تَسُبُّ

يَفعُلاَنِ                                                          يَسُبَّانِ

تَفعُلاَنِ                                                          تَسُبَّانِ

يَفعُلُونَ                                                         يَسُبُّونَ

يَفعُلْنَ                                                           يَسْبُبْنَ

 Sa i përket Mudaari’ai gjithmonë është i shkrirë përveç në një rast i cili është:  Kur është i ngjitur / lidhur me نُونُ الإِنَاثَة

أَسُبُّ 

أَسُبُّ  në origjinë ka qenë أَسْبُبُ

1: E sjellim hemzeh e Mudaari’ dhe ia japim asaj një fet’hah  أَ – أَ

2: E sjellim Faa-ul kelimeh, që është ‘siin’ dhe ia japim asaj një sukuun

 أَفْ – أَسْ

3: E sjellim ‘Ajnul kelimeh, që është ‘baa-ja e parë’ dhe ia japim asaj një dhammeh أَفْعُ – أَسْبُ

4: E sjellim Laamul kelimeh, që është ‘baa-ja e dytë’, dhe ia japim asaj një dhammeh أَفْعُلُ – أَسْبُبُ

5: Ia japim dhammeh që është mbi baa-në e parë Siin-it të lirë / bosh para saj أَسُبْبُ

6: E shkrijmë baa-në e parë (që është e heshtur) në baa-në e dytë (që ka një harakeh ‘dhammeh’) dhe ia japim asaj një sheddeh أَسُبُّ

Këtu e njëjta gjë që është bërë me أَقْوُلُ është bërë edhe me أسْبُبُ

Te أَقْوُلُ ne ia kemi dhënë dhammeh e waaw-it shkronjës së lirë para saj (kaaf-it) أَقُولُ

Te أَسبُبُ  – Këtu بُبُ është e rëndë dhe ne duam të çlirohemi nga kjo rëndesë duke e shkrirë baa-në e parë në të dytën. Kështu, ia japim dhammeh e baa-së së parë shkronjës lirë para saj (siin-it)  أسُبْبُ – Tani e kemi pastruar rrugën për baa-në e parë që të shkrihet në të dytën (vijuesen) أسُبُّ

Të njëjtën gjë e bëjmë me pjesën e mbetur, përveç kur ajo është e ngjitur me

نُونُ الإنَاثَة , që është te أنتُنَّ تَفعَلنَ dhe هُنَّ يَفعَلنَ

Parimisht, ajo që duhet të bësh është t’i shkrish të dyja baa-të. 

نَسُبُّ

نَسُبُّ në origjinë ka qenë نَسْبُبُ

1: E sjellim nuunin e Mudaari’ dhe ia japim asaj një fet’hah  نَ – نَ

2: E sjellim Faa-ul kelimeh, që është ‘siin’ dhe ia japim asaj një sukuun

نَفْ – نَسْ

3: E sjellim ‘Ajnul kelimeh, që është ‘baa-ja e parë’ dhe ia japim asaj një dhammeh نَفْعُ – نَسْبُ

4: E sjellim Laamul kelimeh, që është ‘baa-ja e dytë’, dhe ia japim asaj një dhammeh نَفْعُلُ – نَسْبُبُ

5: Ia japim dhammah e baa-së së parë Siinit të lirë para saj نَسُبْبُ

6: E shkrijmë baa-në e parë (që është e heshtur) në baa-në e dytë (që ka një harakeh ‘dhammeh’) dhe ia japim asaj një sheddeh نَسُبُّ

• Pra, këtu e vetmja gjë të cilën e kemi ndryshuar është shkronja e Mudaari’

 أَسُبُّنَسُبُّ

Shembuj nga Kurani për llojin llojin e njëjtë të foljes:

الله سبحانه وتعالى  thotë:

 كَلَّا سَنَكْتُبُ مَا يَقُولُ وَنَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا

“Kurrsesi! Ne do ta shënojmë atë që flet dhe do t’ia zgjasim vuajtjen.” [19:79]

  • نَمُدُّنَسُبُّ

 فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْ إِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا

“Andaj, mos kërko shkatërrimin e tyre të shpejtë, se, me të vërtetë, Ne ua numërojmë ditët e caktuara.” [19:84]

  • نَعُدُّنَسُبُّ

تَسُبُّ

Këtu e veprojmë të njëjtën, vetëm se ndryshojmë shkronjën e Mudaari’

تَسُبِّينَ

Këtu është vetëm një dallim i vogël

1: E sjellim taa-në e Mudaari’ dhe ia japim asaj një fet’hah  تَ – تَ

2: E sjellim Faa-ul kelimeh, që është ‘siin’ dhe ia japim asaj një sukuun

تَفْ – تَسْ

3: E sjellim ‘Ajnul kelimeh, që është ‘baa-ja e parë’ dhe ia japim asaj një dhammeh تَفْعُ – تَسْبُ
4: E sjellim Laamul kelimeh, që është ‘baa-ja e dytë’ dhe ia japim asaj një dhammeh (kjo është gjendja esenciale e mudaari’, para se ta shtojmë ndonjë dhamiir)  تَسْبُبُ

5: Jepja harakeh e baa-së së parë shkronjës së lirë para saj تَسْبُبُ —> تَسُبْبُ

6: I shkrijmë dy shkronjat identike تَسُبْبُ —> تَسُبُّ

7: E shtojmë يَاءُ المُؤَنَّثَةِ المُخَاطَبَةِ  dhe nuunin (shenjën gramatikore) تَسُبُّينَ

8: Ia japim baa-së së shkrirë haraken që shkon / përshtatet me jaa-në, që është kesrah تَسُبُّينَ —> تَسُبِّينَ
 

Rikujtim:

Parim: Nëse shkronja e cila e paraqet dhamiir-in është njëra nga tri shkronjat e huruuful ‘il-leh, atëherë ne ia japim shkronjës para saj haraken që i përshtatet asaj

  • Në është një Elif ia japim shkronjës para saj një fet’hah
  • Nëse është një Jaa ia japim shkronjës para saj një kesrah
  • Nëse është një Waaw ia japim shkronjës para saj një dhammeh

تَسُبَّانِ

Këtu e veprojmë të njëjtën, por ia japim baa-së një fet’hah që t’i përshtatet Elif-it.

تَسُبُّونَ

Këtu e shkrijmë dhe ia japim baa-së një dhammeh që t’i përshtatet Waaw-it.

تَسبُبْنَ

Këtu laamul kelimeh është e heshtur dhe pas saj vjen نُونُ الإِنَاثة  , kështu që e ndajmë (nuk e shkrijmë) تَسْبُبْنَ

  • Mos e harro haraken që është në ‘ajn-in e Mudaari’ (e cila është një dhammeh)

يَسُبُّ, تَسُبُّ, يَسُبَّانِ, تَسُبَّانِ, يَسُبُّونَ

Këtu e shkrijmë dhe e bëjmë të njëjtën gjë siç kemi vepruar më herët, e vetmja gjë që ndryshon është shkronja e Mudaari’

Një shembull nga lloji i njëjtë:

الله سبحانه وتعالى  thotë:

 وَلَوْ أَنَّمَا فِي الْأَرْضِ مِن شَجَرَةٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِن بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ كَلِمَاتُ اللَّـهِ إِنَّ اللَّـهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

Sikur të gjithë drurët, që gjenden në Tokë, të ishin pena e deti bojë shkrimi e t’i shtohen atij edhe shtatë dete të tjera, nuk do të shtereshin fjalët e Allahut. Pa dyshim, Allahu është i Plotfuqishmi dhe i Urti. [31:27]

  • يَمُدُّ – يَسُبُّ
  • تَسُبَّانِ në origjinë ka qenë تَسْبُبَانِ – Dhammeh në baa-në e parë është lëvizur te shkronja e lirë para saj تَسُبْبَان dhe tani ne mund t’i shkrijmë dy shkronjat identike (baa) dhe t’ia japim asaj një sheddah تَسُبَّانِ

يَسْبُبْنَ

Këtu laamul kelimeh është e heshtur dhe pas saj vjen نُونُ الإِنَاثة  , kështu ne e ndajmë atë (nuk e shkrijmë) يَسْبُبْنَ

Një shembull nga lloji i njëjtë:

الله سبحانه وتعالى  thotë:

 وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا

Thuaju besimtareve që të ulin shikimet e tyre (nga e ndaluara), ta ruajnë nderin e tyre (nga marrëdhëniet e jashtëligjshme) dhetë mos i shfaqin stolitë e tyre, përveç atyre që janë të dukshme. [24:31]

  • يَغْضُضْنَيَسْبُبْنَ

Shtesë: Kur t’i kesh parimet ti mund të fillosh vetë të formosh folje dhe kjo është shumë e rëndësishme, dhe kur kjo bëhet shprehi e jotja dhe ta lexosh Kuranin çdo gjë bjen në vendin e vet dhe ti arrin ta dish si vepron folja.

 

 ~~~ Fundi i kapitullit të parë ~~~

 

Teksti >>>

(البَابُ الأَوَّلُ وَالثَّانِي)

أَمَّا الثُّلاَثِيُّ المُجَرَّدُ: فَإِن كَانَ مَاضِيهِ عَلَى وَزنِ فَعَلَ مَفتُوحُ العَينِ … فَمُضَارِعُهُ يَفعُلُ, أَو يَفعِلُ, بِضَمِّ العَينِ, أَو كَسرِهَا, نَحوَ: نَصَرَ يَنصُرُ, وَضَرَبَ, يَضرِبُ

Përkthimi: 

“Për sa i përket foljes me tri shkronja e cila është e lirë nga shkronjat shtesë: Nëse Maadhii i saj është në peshoren فَعَلَ, që ajni i saj ka një fet’hah, atëherë Mudaari i saj vjen në peshoren يَفعُلُ apo يَفعِلُ, me një dhammeh apo kesrah mbi ajn, si: نَصَرَ, يَنصُرُ  dhe ضَرَبَ, يَضرِبُ

  • Çfarëdo që të shohës mes kllapave nuk është e shkruar nga autori, më saktë ajo është shtuar për sqarime të mëtejshme.
  • أمَّا : Sa i përket
  • أَو : apo
  • نَحوُ : si / siç
  • Këta shembuj janë bërë si një shembull i zakonshëm për njësinë.
  • نَصَرَ, يَنصُرُ : është shembulli i zakonshëm për kapitullin e parë.
  • ضَرَبَ, يَضرِبُ : është shembulli i zakonshëm për kapitullin e dytë.

 

[ البَابُ الثَّالِثُ ]

وَيَجِيءُ عَلَى وَزنِ يَفعَلُ بِفَتحِ العَينِ

Përkthimi

“Dhe ajo vjen në peshoren يَفعَلُ me një fet’hah mbi ‘Ajn”

 

Kapitulli i dytë: فَعَلَ, يَفعِلُ >>>

Ky kapitull është أَصْلٌ (asl)

Parimi është që harakeh në Maadhii duhet të ndryshojë / dallojë nga harakeh në ‘ajnin e Mudhaariit’.

Dhe nëse harakeh në ‘ajn është e njëjtë, atëherë kjo është një përjashtim.

Shembulli zakonshëm për مُتَعَدٌّ :

ضَرَبَ, يَضرِبُ

Ai ka goditur, ai godet

Shembulli zakonshëm për لاَزِمٌ :

جَلَسَ, يَجلِسُ

Ai është ulur, ai ulet

Ne tani e dimë se kapitulli i parë është Kijas në tri lloje / forma të foljeve:

1-      Kur ‘Ajnul Kelimeh është një Waaw

2-      Kur Laamul Kelimeh është një Waaw

3-      Kur ajo është Muda’af që është Muta’addin

  • Kapitulli i dytë është në kundërtshim me kapitullin e parë.
  • Në kapitullin e dytë ka qenë një Jaa në vend të Wawit, sepse në kapitullin e parë ajnul-kelimeh është një dhammeh dhe shkronja që i përshtatet dhammes është një Waaw – Kurse në kapitullin e dytë ajnul-kelimeh është një kesrah dhe shkronja që i përshatet kesrah është një Jaa.

Sa i përket kapitullit të dytë ai është Kijaas në katër lloje / forma të foljeve.

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s